Pauw & Witteman

Op veler verzoek is mijn optreden bij het VARA televisieprogramma Pauw & Witteman van 11-01-2012 tevens hier terug te zien!

Achter de schermen
Een dag van te voren werd ik al gebeld of ik n.a.v. 2 jaar aardbeving op Haïti te gast wilde zijn in de uitzending. De hele dag was het spannend of ik wel of niet ’s avonds te gast zou zijn, afhankelijk van de actualiteiten van de dag. Rond 18:00u werd ik afgebeld, want mevrouw Nurten Albayrak was exclusief te gast en ja dan kan Haïti morgen ook nog wel. De volgende dag werd ik inderdaad wederom opgebeld met dezelfde vraag. Dit keer waren ze er vrij zeker van dat het door zou gaan, tenzij…

Dat tenzij is niet gekomen en dus stond ik, zoals afgesproken om 22:00u bij de gasteningang van het mediacafé in Amsterdam. Met mijn hoge hakken liep ik wat moeizaam de trappen op. Ik ging direct de make-up in, “want als vrouw duurt dat toch allemaal wat langer”. In de make-up werd ik op mijn gemak gesteld middels een lekker kopje thee en gezellige woorden van de visagiste en vriendin Floor. Intussen kwamen de andere gasten met hun assistent/voorlichter binnen en namen plaats aan een grote tafel (nee niet in de studio). De redacteur die mij eerder had gebeld, was ook aanwezig en legde nog eens haarfijn uit wat nu precies de bedoeling was. Als afgestudeerde tv-journalist hoor je te weten hoe alles in z’n werk gaat, maar aan de andere kant zitten, was ook voor mij een hele nieuwe ervaring.

Aan tafel maakte ik alvast kennis met de andere gasten en ook de presentatoren Pauw & Witteman kwamen nog even langs. Vooral met Jeroen Pauw had ik een interessant gesprek vanwege zijn eigen ervaring op Haïti vorig jaar. Drie koppen thee, twee wc bezoeken en vele praatjes later, was het eindelijk zover. Iets later dan gebruikelijk, begonnen we!

Aan het einde van de uitzending was er nog die legendarische borrel.. daar zijn al vele verhalen over geschreven, maar dat moet je eigenlijk gewoon zelf eens meemaken, want ook het publiek is daar van harte welkom!

De volgende dagen werd ik overladen met lieve, leuke, grappige smsjes, emails, facebook berichtjes, blog reacties, en tweets. Hoogstwaarschijnlijk ook van jou, echt onwijs bedankt hiervoor!!
Zelfs op straat werd ik herkend van tv. Met ruim 1,5 miljoen kijkers kwamen er ook een aantal minder leuke reacties binnen en soms zelfs racistische (via Twitter), maar dat schijnt er bij te horen?!?
Nu twee weken later, kijk ik terug op een bijzondere ervaring, en hoop ik te hebben bijgedragen aan een evenwichtiger beeld van Haïti 2 jaar na de aardbeving.